Reymond Edward

Z Ozopedia - internetowa Encyklopedia miasta i gminy Ozorków
Skocz do: nawigacja, szukaj

Edward Ludwik Reymond (ur. 12 października 1842 r. w Ozorkowie, zm. 17 października 1895 r. w Koninie) – polski fabrykant szwajcarskiego pochodzenia, pierwszy koniński przedsiębiorca, założyciel Fabryki Narzędzi i Maszyn Rolniczych w Koninie.

Reymondowie w Ozorkowie

Edward Ludwik Reymond był synem Jerzego Ludwika, mechanika zamieszkałego w Ozorkowie, i Rozalii z Kossmannów. Jerzy (Georg) urodził się w szwajcarskim mieście Lieu. Rozalia była córką sukienników z miasta Schönlanke i przed ślubem (14 stycznia 1841 r.) pozostawała przy krewnych w Ozorkowie. Oboje byli wyznania ewangelickiego.

Życie prywatne

Edward Reymond był dwukrotnie żonaty. Pierwsza żona, Paulina z d. Hertzog, była córką fabrykantów sukna z Błaszek. Tam też przyszło na świat ich pierwsze dziecko – Karol Gustaw[1] (ur. 07.05.1965 r.). Z tego małżeństwa przyszły również na świat cztery córki (trzy zmarły w wieku dziecięcym). W międzyczasie Reymondowie przenieśli się do Konina. W 1868 r. w wieku 23 lat zmarła Paulina Reymond. Edward ożenił się ponownie, z Emmą Karoliną z d. Pietsch. Owocem tego małżeństwa był drugi syn – Ludwik Arnold (ur. 20.10.1869 r.). Emma zmarła w 1907 r. w wieku 64 lat.

Działalność przemysłowa

W II poł. XIX w. (prawdopodobnie około 1880 r.) Edward założył w Koninie Fabrykę Narzędzi i Maszyn Rolniczych, zwaną potocznie Fabryką Reymonda czy „Białą Fabryką”. Wybudowana na terenie dzisiejszej konińskiej starówki fabryka posiadała własną odlewnię żeliwa. Na przełomie XIX i XX w. Reymond dawał pracę wielu mieszkańcom regionu i przyczyniał się do jego rozwoju. Był jednym z największych pracodawców w tej części Wielkopolski. Po jego śmierci zarząd nad fabryką przejął syn Ludwik. Po 1945 r. działał w niej Państwowy Ośrodek Maszynowy. Dziś jest jedną z atrakcji turystycznych miasta. Niedaleko niej znajduje się Pałac Reymonda, wybudowany w 1880 r. w stylu eklektycznym. Niestety chyli się od ku upadkowi, bowiem został opuszczony w latach 90. XX w. - dziś, zapomniany, niemal totalnie zrujnowany, choć nadal piękny, gości w swoich wnętrzach, jedynie nietoperze i inne stworzenia, które zdołają się do niego dostać[2]. Zachowało się jednak motto rodziny Reymondów, widniejące na tablicy nad portykiem - „Praca jest źródłem powodzenia". W 1990 r. zespół fabryki został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych (trzy hale produkcyjne, warsztat, wieża ciśnień, kuźnia, magazyn i pałac).

Śmierć

Edward Reymond zmarł w wieku 53 lat. Pochowano go w rodzinnym grobowcu na cmentarzu ewangelickim w Koninie. Po wojnie Reymondowie zostali niesłusznie uznani za Niemców i wywłaszczeni. Opuścili granice Polski, wyjeżdżając na Zachód.

Źródła

  1. Akta stanu cywilnego parafii ewangelicko-augsburskiej w Ozorkowie.
  2. Akta stanu cywilnego parafii ewangelicko-augsburskiej w Koninie.
  3. Kruczkowski D., Saga o Reymondach, „Koniniana”, nr 8, 2012.
  4. Program opieki nad zabytkami Miasta Konina na l. 2010-2013.
  5. www.kulturalny-konin.pl
  6. www.konin.pl
  7. Projekt "Śladami przeszłości Konina"

Oprac. Marianna Różalska

Przypisy

  1. Mieszkał w Łodzi. Był przedstawicielem firmy produkującej maszyny parowe z Magdeburga.
  2. D. Kruczkowski, Saga o Reymondach, [w:] "Koniniana", nr 8, 2012.