Mieszalski Aleksander

Z Ozopedia - internetowa Encyklopedia miasta i gminy Ozorków
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tablica memoriałowa Aleksandra Mieszalskiego

Aleksander Mieszalski[1] (ur. 1 maja 1901 r. w Ozorkowie, zm. w 1940 r. w Charkowie) - dziennikarz, podporucznik rezerwy ze starszeństwem, zamordowany strzałem w tył głowy przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie.

Biografia

Syn Józefa i Rozalii z Giebartowskich, kawaler. Absolwent Seminarium Duchownego w Łodzi, które ukończył w 1924 r.[2] Nie posiadał święceń kapłańskich, nie figuruje w spisie wyświęconych kapłanów[3]. W teczce osobowej, w Centralnym Archiwum Wojskowym, znajduje się dokonany przez majora Geronisa odpis z dnia 19 stycznia 1932 r. o ukończeniu studiów przez A. Mieszalskiego. Jest on następującej treści: ukończył dnia 11 września 1924 r. w Wyższym Rzymsko-Katolickim Seminarium Duchownym w Łodzi przepisane prawem kanonicznym studia filozoficzne i teologiczne z ogólnym wynikiem celującym[4]. Aleksander Mieszalski studiował również na Wydziale Filozoficznym Uniwersytu w Insbrucku[5]. W l. 1928-1929 odbył przeszkolenie wojskowe, ukończył kurs w Baonie Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 8. Ćwiczenia rezerwy odbył w 74 i 75 Pułku Piechoty. 1 stycznia 1932 r. mianowany podporucznikiem rezerwy ze starszeństwem[6]. Zamieszkiwał w Sosnowcu, powiat będziński, pracował jako dziennikarz. Listy uzupełnień z lat 1933, 1935, 1937/38 przewidywały dla A. Mieszalskiego stanowisko dowódcy plutonu. Tuż przed wybuchem wojny zamieszkiwał w Chorzowie[7]. Uczestniczył w kampanii wrześniowej 1939 r. Po wkroczeniu ZSRR na ziemie polskie dostał się do niewoli sowieckiej. Przebywał w obozie jenieckim w Starobielsku. Rozstrzelany w 1940 r. przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie, gdzie spoczywa na cmentarzu wojskowym.

Opinie

Opinia Dowództwa Garnizonu w Tomaszowie Lubelskim z 19 maja 1929 r. na temat Aleksandra Mieszalskiego: spokojny, stateczny, solidny, pracowity, o bardzo dużej ambicji, karny, dbały o porządek i wygląd zewnętrzny, przykładny charakter, zrównoważony, inteligencja bardzo duża, bardzo dobrze wychowany. W stosunku do przełożonych taktowny i grzeczny, koleżeński. Dobry organizator, posiada zdolności wygłaszania mów okolicznościowych. Pilność duża, prezencja bardzo dobra. Wyszkolenie na ogół opanował dobrze, jako dowódca potrafi opanować drużynę karabinów maszynowych. Zachowanie w służbie wzorowe, poza służbą zupełnie dobre[8].

Upamiętnienie

Pamięć o Aleksandrze Mieszalkim została zachowana dzięki tablicy pamiątkowej przy Dębie Pamięci, znajdującym się przy kościele Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Ozorkowie, ul. Adamówek 4/6. Kamień wraz z tablicą memoriałową został zamieszczony w ramach obchodów 70. rocznicy Zbrodni Katyńskiej na terenie naszego miasta w 2010 r.

Oprac. Małgorzata Kozak-Bajor

Przypisy

  1. Biogram powstał w ramach prac Społecznego Komitetu do Spraw Organizacji Obchodów 70. Rocznicy Zbrodni Katyńskiej w 2010 r. na terenie miasta Ozorkowa.
  2. Charków, Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego, pod red. J. Ciesielskiego, Warszawa 2003, s. 347.
  3. ELENCHUS CLERI SAECULARIS ACE REGULARIS DIOECESEOS LODZIENSSIS PRO ANNO DOMINI 1924.
  4. Centralne Archiwum Wojskowe (dalej: CAW), AP 2853, odpis ukończenia studiów A. Mieszalskiego, Królewska Huta, 19 stycznia 1932 r.
  5. Charków..., tamże.
  6. CAW, orzeczenie komisji kwalifikacyjnej 75 Pułku Piechoty wydane w Rybniku 13 listopada 1931 r.
  7. Charków..., tamże.
  8. CAW, sygn. AP 2853, opinia Dowództwa Garnizonu w Tomaszowie Lubelskim z 19 maja 1929 r.