Marcinów Eugeniusz

Z Ozopedia - internetowa Encyklopedia miasta i gminy Ozorków
Skocz do: nawigacja, szukaj
Eugeniusz Marcinów

Eugeniusz Jerzy Marcinów (ur. 1 czerwca 1934 r. w Jamielnie, zm. 26 maja 2000 r. w Ozorkowie), wieloletni nauczyciel historii i wychowania fizycznego, trener siatkówki.

Biografia

Urodził się jako syn Antoniego i Marii zd. Czerwonka w Jamielnie, na terenie byłego ZSRR (dziś Ukraina) w rodzinie chłopskiej. W 1944 r. wraz z rodziną został przesiedlony do woj. rzeszowskiego. Po wyzwoleniu rodzina osiedliła się w powiecie łęczyckim. W 1952 r. ukończył Liceum Pedagogiczne w Łęczycy. W tym też roku na mocy nakazu pracy[1] został zatrudniony w Zakładzie Poprawczym w Rościszowie w pow. dzierżoniowskim. W styczniu 1955 r. podjął pracę w Szkole Podstawowej nr 3 w Ozorkowie. W l. 1956-58 odbył zasadniczą służbę wojskową. Po wybudowaniu w 1958 r. Szkoły Podstawowej nr 5 przeniósł się do niej. W l. 1963-65 ukończył Studium Nauczycielskie (historia i wychowanie muzyczne). W l. 1974-78 odbył studia na AWF w Warszawie.

W swojej karierze zawodowej wychował wiele pokoleń ozorkowskich sportowców, siatkarek i siatkarzy, lekkoatletek i lekkoatletów. Drużyny siatkarskie zarówno dziewcząt jak i chłopców trenowane przez niego, osiągały sukcesy w zawodach powiatowych, wojewódzkich i ogólnopolskich. W 1971 r. w finałach Mistrzostw Polski w piłce siatkowej w Mielcu chłopcy uplasowali się w ścisłej czołówce, podobnie jak i w 1973 r. w półfinałach Mistrzostw Polski.

Do czasu przejścia na emeryturę pracował w Szkole Podstawowej nr 5. Później jeszcze, już w niepełnym wymiarze godzin, w Szkole Podstawowej nr 2. Współpracował z MDK, prowadził zajęcia na basenie, drużyny siatkówki w ramach MKS, a także współpracował z klubem MKS Bzura Ozorków. Zmarł po długiej i ciężkiej chorobie 26 maja 2000 r. Został pochowany na Starym cmentarzu w Ozorkowie.

Odznaczenia i nagrody

  • Laureat konkursu „Najlepszy nauczyciel-wychowawca” (1985)
  • Laureat wojewódzkiego konkursu „Najlepszy nauczyciel-wychowawca młodzieży” (1986)
  • Krzyż Kawalerski V klasy Polonia Restituta
  • Złoty Krzyż Zasługi
  • Nagroda Ministra Oświaty i Wychowania

Galeria

Oprac. Jolanta Kubiak, córka

Przypisy

  1. Przymus pracy wprowadzany przez władzę w krajach rządzonych przez partie komunistyczne. Miał on na celu zwiększenie rozwoju gospodarczego kraju, zlikwidowanie bezrobocia oraz zwiększenie poparcia dla władzy. Nakaz pracy miał bezpośredni związek z likwidacją klas społecznych. Kolejnym celem nakazów pracy (wśród nauczycieli) była likwidacja gwar i języków mniejszości. W tym celu ściągano nauczycieli z innych rejonów Polski.