Kropp Wacław

Z Ozopedia - internetowa Encyklopedia miasta i gminy Ozorków
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wacław Kropp (ur. 8 sierpnia 1891 r. w Ślesinie, zm. 1 stycznia 1941 r. w Dachau) – burmistrz Ozorkowa w l. 1923-1939.

Wacław Kropp
Dyplom uznania dla Wacława Kroppa od Rady Miejskiej za jego wielkie zasługi dla dobra miasta
Tablica nagrobna

Biografia

Wacław Kropp urodził się w rodzinie chłopskiej, jako jedno z czworga dzieci małżonków Kropp. Ukończył szkołę w Ślesinie, a następnie w Kleczewie (pow. koniński), gdzie rodzina prowadziła niewielkie gospodarstwo rolne. W 1914 r. ożenił się ze Stanisławą z Nowakowskich. W 1915 r. przeniósł się wraz z żoną do Ozorkowa. Tutaj 4 września 1915 r. urodziła się jedyna córka tej pary, Irena Maria. Pierwsza żona, Stanisława, zmarła w 1921 r. Wacław Kropp ożenił się ponownie w 1922 r. z Teodozją z Waltratusów[1] Z tego związku urodziło się dwoje dzieci: córka Janina Łucja i syn Bohdan Jan. Wacław Kropp pracował początkowo w sądownictwie, a następnie we władzach samorządowych. W 1919 r. został wiceburmistrzem Ozorkowa. W 1923 r. w wyborach samorządowych został wybrany na stanowisko burmistrza Ozorkowa. Funkcję tę pełnił nieprzerwanie przez 4 kadencje. Wybuch II wojny światowej w dramatyczny sposób odwrócił los Wacława Kroppa. W dn. 6 września 1939 r. na apel płk. Romana Umiastowskiego wyjechał wraz z innymi urzędnikami bronić Warszawy. Po upadku stolicy, w październiku 1939 r. wrócił do Ozorkowa. W dn. 10 listopada 1939 r. wraz z innymi ozorkowianami został aresztowany i osadzony w więzieniu na Radogoszczu[2]. Po usilnych staraniach żony, znajomych i rodziny został zwolniony z więzienia 19 stycznia 1940 r. W dn. 6 maja 1940 r. został ponownie aresztowany wraz z grupą znaczących obywateli Ozorkowa, w tym księży, nauczycieli, pracowników instytucji samorządowych i wywieziony do obozu koncentracyjnego, początkowo w Guzen, a następnie w Dachau. Transport więźniów – Polaków do tego obozu był jednym z pierwszych, o czym świadczy numer obozowy Wacława Kroppa: 8204. Wacław Kropp został zamordowany 1 stycznia 1941 r. w Dachau[3]. W dn. 24 lutego 1941 r. Niemcy przesłali córce Irenie za 5 marek[4] świadectwo zgonu i rzekome prochy ojca. Urnę z prochami złożono w rodzinnym grobie na cmentarzu Starym w Ozorkowie.

Działalność polityczno-społeczna i praca zawodowa

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 r. Wacław Kropp wstąpił do Narodowego Związku Robotniczego (NZR). Był zaangażowanym członkiem Ochotniczej Straży Pożarnej w Ozorkowie. Interesował się zarówno formacją ochotniczą, jak również Zakładową Strażą Pożarną w tzw. fabryce schlősserowskiej. Dbał bardzo o miasto i dlatego funkcję burmistrza sprawował przez 4 kadencje, aż do wybuchu II wojny światowej. Wprowadził zwyczaj cotygodniowego, zwykle w sobotę, wizytowania pieszo choć jednej ulicy w mieście, wraz z jednym z urzędników Magistratu. Wydawał wówczas zalecenia i notowano jego uwagi. Po czasie zalecanym na wykonanie polecenia ponawiał kontrolę. Znał doskonale całe miasto, a i mieszkańcy znali i szanowali swojego gospodarza.

Osiągnięcia

Wacław Kropp wraz z żoną Teodozją[5] angażowali się w sprawy lokalnej społeczności. Za kadencji Wacława Kroppa Ozorków bardzo się rozwinął, m. in.

  • wybudowano szkołę powszechną przy ul. J. Słowackiego (1928) i rozpoczęto budowę szkoły przy ul. Średniej[6];
  • wybudowano budynek Kasy Chorych przy ul. Browarnej (obecnie ul. St. Wigury) oraz przeniesiono Urząd Miejski z dzierżawionych pomieszczeń w kamienicy w Rynku na II piętro budynku Kasy Chorych;
  • miasto uzyskało połączenie kolejowe Łódź-Kutno, już na przełomie l. 1923/1924 wybudowano budynek stacji kolejowej;
  • miasto uzyskało połączenie autobusowe z Łodzią, pojawiły się pierwsze wiaty;
  • wybudowano zakład kąpielowy przy ul. T. Kościuszki i oddano do użytku w 1936 r.;
  • zasypano staw Piła, łącznie z parcelą obecnego Liceum Ogólnokształcącego i marketu MILA oraz wyrównano teren dzisiejszej targowicy. Wykonano to w ramach prac miejskich, a celem było zmniejszenie bezrobocia poprzez zatrudnienie przy tych pracach osób bezrobotnych[7];
  • utwardzono i zabrukowano oraz zelektryfikowano większość ulic miejskich;
  • na terenie nizinnym miasta zaprojektowano, wykonano i utrzymywano w pełnej sprawności system melioracyjny. Prace te wykonano również w ramach prac publicznych, a utrzymanie drożności spływu wód należało do obowiązków służb miejskich i właścicieli nieruchomości;
  • zlikwidowano tzw. stare koryto rzeki Bzury, zasypano je i zlikwidowano stary most w ul. Browarnej (obecnie ul. St. Wigury) tuż za Kasą Chorych (obecnie budynek Urzędu Miejskiego);
  • przez kilkanaście lat, aż do pełnego sukcesu, porządkowano numerację domów i nazewnictwo ulic, co było pozostałością od czasu założenia miasta aż przez okres zaboru rosyjskiego;
  • zasypano wyrobiska żwiru na terenie Koziej Nogi i posadzono las;
  • w lesie miejskim wybudowano strzelnicę i obiekty kolonijno - obozowe;
  • w mieście funkcjonował sąd grodzki.

Niezwykle aktywnie działały pod patronatem władz miejskich lokalne organizacje oraz stowarzyszenia kulturalne i sportowe, m. in. 3 orkiestry dęte, 3 kluby sportowe, Towarzystwo Śpiewacze „Lutnia”, Biblioteka Miejska.


Oprac. Danuta Trzcińska i Zdzisław Żerkowski

Przypisy

  1. Znana i szanowana rodzina mieszczańska z Ozorkowa.
  2. Wacław Kropp padł ofiarą akcji hitlerowskiej wymierzonej przeciw inteligencji polskiej. Był niezwykle intensywnie dręczony ciągłymi aresztowaniami i przesłuchiwaniami.
  3. Wg relacji świadka zgon nastąpił 31 grudnia 1940 r., ale ponieważ był to Sylwester i Niemcy świętowali, to w dokumentach wpisali datę 1 stycznia 1941 r.
  4. Źródło: przekaz ustny syna, Bohdana Kroppa.
  5. Wieloletnia kierowniczka Szkoły Podstawowej nr 3.
  6. Budowę szkoły ukończono po zakończeniu II wojny światowej.
  7. Górny P. A., Urząd Miejski w Ozorkowie – dawna siedziba Kasy Chorych, Wiadomości Ozorkowskie nr 8 (147), sierpień 2003, s. 18-19.