Borowski Zbigniew

Z Ozopedia - internetowa Encyklopedia miasta i gminy Ozorków
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zbigniew Borowski

Zbigniew Borowski (ur. 31 marca 1941 r. w Ozorkowie, zm. 16 listopada 2009 r. w Ozorkowie) – technik protetyki stomatologicznej, były przewodniczący Rady Nadzorczej Ozorkowskiej Spółdzielni Mieszkaniowej, wieloletni Komendant Hufca ZHP Ozorków.

Biografia

Syn Stanisława i Bronisławy z d. Pietruszewskiej. W 1960 r. ukończył nieistniejące już Państwowe Liceum Techniki Dentystycznej w Łodzi i po krótkim okresie służby wojskowej jeszcze tego samego roku podjął pracę w Wydziale Zdrowia Opieki Zdrowotnej w Zgierzu. Od 1961 do 1969 r. pracował w Szpitalu MSW w Łodzi przy ul. Północnej, w l. 1969–2001 w Miejskiej Przychodni Zdrowia w Ozorkowie, a w l. 2001–2009 w NZOZ Bor-Med.

Harcerstwo

Zobowiązania instruktorskie złożył w 1957 r. W 1981 r. Kwatera Główna ZHP przyznała mu stopień harcmistrza. W Ozorkowie był najbardziej znany właśnie jako instruktor. W hufcu realizował się na różnych polach służby: w radzie i komendzie, komisji rewizyjnej oraz referacie sportu i turystyki.
W czasie, gdy pełnił funkcję komendanta hufca, ozorkowskie harcerstwo przeżywało znaczący rozwój: powstały nowe drużyny zuchowe, harcerskie, starszoharcerskie (szkolne i środowiskowe), szczepy harcerskie działały we wszystkich szkołach podstawowych, zostały utworzone referaty programowe hufca. Przedsięwzięcia hufca przygotowywane były solidnie i z dużym rozmachem. Hufiec uczestniczył w wielu akcjach ogólnopolskich. Dla licznego grona młodych ozorkowian co roku organizowano Harcerską Akcję Letnią i Zimową oraz nieobozową Akcję Letnią (hufiec był wtedy jedynym organizatorem wakacyjnego wypoczynku dzieci i młodzieży na terenie Ozorkowa). Swoim uporem i autorytetem Zbigniew Borowski zjednywał sojuszników i przyjaciół harcerstwa oraz zabiegał o fundusze na sprzęt obozowy. Powołał Radę Przyjaciół Harcerstwa, która wspierała działania hufca. Dzięki jego zaangażowaniu i staraniom ówczesnych instruktorów, a także pomocy władz miasta oraz społeczeństwa w 1968 r. ufundowany został sztandar hufca. Uroczystość wręczenia sztandaru należy do najważniejszych wydarzeń w historii Hufca ZHP Ozorków.
Swoim doświadczeniem Zbigniew Borowski wspierał kolejnych komendantów hufca, dbał o hufcowy majątek oraz finanse i wizerunek. W 2004 r., w okresie bardzo trudnym dla harcerstwa w Ozorkowie, pomógł w reaktywowaniu Rady Przyjaciół Harcerstwa i działał w niej przez następne lata.
Był dla środowiska harcerskiego wielkim autorytetem – zawsze uczciwy, obowiązkowy i wymagający. Służbę harcerską jak i też swoją pracę zawodową traktował zawsze bardzo poważnie, choć w życiu prywatnym miał duże poczucie humoru.[1]

Funkcje społeczne

  • Wieloletni przewodniczący Rady Nadzorczej Ozorkowskiej Spółdzielni Mieszkaniowej. To z jego inicjatywy posiedzenia rady stały się dla jej członków bezpłatne.
  • Członek zarządu WOPR w Koninie.
  • Od 2002 r. aż do rozwiązania klubu wiceprezes Miejskiego Klubu Piłkarskiego „Bzura”.
  • Komendant Hufca ZHP Ozorków w l. 1967-1973.

Zainteresowania i pasje

Całe swoje życie pasjonował się muzyką, grając na perkusji. Na przełomie l. 60. i 70. XX w. grał w zespole muzycznym działającym przy MOK w Ozorkowie. Był też zapalonym motorowodniakiem i jako ratownik uratował życie wielu osób.

Nagrody i odznaczenia

  • Krzyż Zasługi dla ZHP (1971)
  • Wpis do Księgi Zasłużonych Miasta Ozorkowa (1975)
  • Brązowa Odznaka „Za zasługi w ochronie porządku publicznego” (1981)
  • Srebrny Krzyż Zasługi (1984)
  • Złoty Krzyż Zasługi dla ZHP (1984)
  • Odznaka Przyjaciela Dzieci (1984)
  • Srebrna Honorowa Odznaka Centralnego Związku Spółdzielni Budownictwa Mieszkaniowego (1988)
  • Harcerska Odznaka Honorowa „Zasłużony dla Chorągwi Łódzkiej” (1991)
  • Honorowy Tytuł „Senior ZHP” (1999)
  • Odznaka „Zasłużony dla Miasta Ozorkowa (1999)
  • Odznaka Zasłużony Działacz Ruchu Spółdzielczego (2003)

Galeria zdjęć

Oprac. Dorota Żerkowska, autoryzowała Janina Borowska

Przypis

  1. Opracowano na podstawie „Harcerstwo w Ozorkowie 1912-2012, ludzie, wydarzenia, wspomnienia, dokumenty, fotografie”, Marron Edition Łódź – Ozorków 2013.